Knobbel
Onder de douche voelde Yvanka een zacht knobbeltje in haar borst. Het was weekend, dus maandag belde zij direct de huisarts. Die dacht eerst aan een cyste, maar stuurde haar voor de zekerheid door.
De teugels losgelaten, de strijd voorbij, nu rijd je voor altijd onbezorgd en vrij.
Yvanka van Waardhuizen
* 9 november 1992 † 19 juli 2026
Haar verhaal
Wie Yvanka was
Hier komt de tekst van Milenka.
“Geniet nu van het leven, want niemand heeft je morgen beloofd.”
Beelden
Foto's
Momenten uit haar leven — beelden die bij haar verhaal horen.
Van kuur naar kür
Haar kür op muziek
Nog één keer samen dansen met Santor — een muzikale wens, mogelijk gemaakt door Stichting No Guts No Glory.
Haar ziekte
Triple negatieve borstkanker
“Als je alles geeft, maar het lukt je niet.”
-
-
Diagnose
Op de mammapoli volgden mammografie en echo; de radioloog vertrouwde het niet en nam biopten. Op 20 augustus hoorde zij diezelfde middag: borstkanker.
Het bleek triple negatieve borstkanker — een agressieve vorm — met uitzaaiingen in twee lymfeklieren in de oksel, maar verder niet in het lichaam. Behandeling kon dus nog gericht op genezing: zestien chemokuren, daarna operatie en bestraling.
Yvanka was niet erfelijk belast, rookte niet, dronk geen alcohol, had geen overgewicht en was heel sportief. “Dat zegt dus allemaal niks,” schreef zij. “Het is echt pure pech.” Haar oproep was helder: controleer jezelf. Kanker kent geen leeftijdsdiscriminatie. En: geniet van het leven, want niemand heeft je morgen beloofd.
-
Zestien chemokuren
Begin november had zij vijf van de zestien kuren achter de rug. Zij bleef waar mogelijk paardrijden en sportte twee keer per week bij de oncologische fysiotherapeut — dat hielp haar door de behandelingen heen. Over waarom dit haar trof stelde zij liever een andere vraag: hoe gaat het weer weg?
Op 9 november werd zij 32, midden in de chemo. “Ik voel me gelukkig, op moe zijn na, nog steeds best goed.” De wekelijkse paclitaxel viel mee; de weken met carboplatin waren zwaarder, voor haar beenmerg én voor haar energie. Soms waande zij zich even onsterfelijk en deed te veel — paarden uit de wei, trainen, alles in haar eentje — en boette daar de dag erna voor.
Op 5 december, Sinterklaas, kwam goed nieuws van de tussentijdse MRI: de chemo sloeg heel goed aan. Het was nog niet helemaal weg, maar het grootste deel wel. Rond dezelfde tijd kreeg zij een PICC-lijn; haar armen waren bont en blauw van het prikken. “Wat een verademing.”
Op 7 februari 2025 zat de chemo erop. Zestien kuren volgehouden, met maar twee weken uitstel. “Yesss — en nu door naar het volgende hoofdstuk.”
-
Operatie & Tijd voor MAX
Zonder chemo knapte zij snel op. Zij trainde weer met Santor, reed Z2, en ging op 1 maart nog wedstrijd rijden — onder het motto: there is a ‘can’ in cancer. Mooie afsluiting, vóór zij drie maanden niet mocht rijden.
Op 5 maart volgde de amputatie met directe reconstructie in het Antoni van Leeuwenhoek. Zij keek er niet naar uit, maar “wat moet, dat moet.” Na afloop was zij vooral stijf en beurs, met weinig pijn. “Mijn borst is nu gewoon mijn borst, met een andere binnenkant.”
De patholoog vond nog een klein restant tumor. Daarom volgden vijftien bestralingen en chemopillen (capecitabine), acht rondes vanaf juni. Midden in dit traject kreeg ook haar moeder dezelfde diagnose. Ineens waren zij lotgenoten.
Op 7 oktober deelden zij hun verhaal in Tijd voor MAX. Yvanka werkte weer, sportte, reed paard — en reed opnieuw A-X binnen in de Z2, met chemo nog achter de kiezen. “Dear cancer, you picked the wrong bitch.”
-
Terugkeer van de ziekte
Na vijftien maanden intensieve behandeling leek het traject bijna af. Tot 23 december 2025: de PET-scan was niet goed. De kanker was terug — in de geamputeerde borst en in veel lymfeklieren eromheen. Het was niet voelbaar; zij voelde zich fit. Artsen hadden het ook niet zien aankomen. Genezing was niet meer realistisch.
“Een hele hele bittere pil,” schreef zij. “Als je alles geeft, maar het lukt je niet.” En toch, in haar stijl: “Als ik geen 80 word, dan maar 79, 11 maanden en 30 dagen.”
Zij ging meteen verder: carboplatin, gemcitabine en pembrolizumab. Er was geen tijd te verliezen.
-
Uitzaaiingen
Op 31 maart 2026 was de PET-scan opnieuw niet goed. De kanker was uitgezaaid naar haar botten en lever. Er waren nog twee behandelopties — en daarna was het op.
Yvanka ging door. Zij bleef bewegen, lachen en plannen maken. Met pruiken in alle kleuren — roze, blond, oranje — zodat de oncoloog haar bijna voorbijliep. Citytrip naar Londen met chemo in de ochtend. Bevrijdingsfestival. Suzan & Freek. En dan, van kuur naar kür: ’s ochtends nog in de Efteling, daarna chemo, en vervolgens nog één keer dansen met Santor — peesblessure of niet.
-
Jaren, geen maanden
Op 23 juni 2026 kreeg zij te horen dat de kanker overal zat — en dat zij nog maanden te leven had. Stoppen en zich alleen nog richten op wat belangrijk was, was ook een realistische keuze. “Onmenselijke keuze.”
“Ik wil jaren en geen maanden, en die kanker kan de tering krijgen.” Zij ging door met chemo (epirubicine) en bleef tussendoor zoveel mogelijk mooie herinneringen maken. Haar oncoloog had ook niets anders van haar verwacht.
-
Laatste dagen
Begin juli was zij nog in Plopsaland, maakte buitenritten, genoot van zonsondergangen. De pijn van de uitzaaiingen werd soms heftig; morfine hielp, al vond zij die stap moeilijk. “De pijn wel,” schreef zij kort daarna, “maar de gifbeker was nog niet leeg.”
Zij werd opgenomen met een bacteriële longontsteking. “Ik voel me heel slecht en slap. Alleen kanker was nog niet genoeg blijkbaar.”
In de nacht van 19 juli 2026 om 03:45 overleed Yvanka, rustig, omringd door de mensen die van haar hielden.
Voor onderzoek
Actie
Yvanka bleef zich inzetten voor meer onderzoek naar borstkanker. Met een donatie draag je bij aan een toekomst waarin deze ziekte beter behandelbaar wordt.
Tijd voor MAX
Eerlijk en dichtbij deelde Yvanka haar verhaal over leven met triple negatieve borstkanker — en wat de ziekte met je doet.
In liefdevolle herinnering aan Yvanka
Steun Pink Ribbon
Media
Socials
De plekken waar zij online te vinden was.
Op Instagram
@yvanka09
De afgelopen 2 jaar heeft Yvanka keihard gevochten tegen haar verschrikkelijke ziekte.
Sinds enige tijd wist ze dat ze niet meer beter zou worden.
Toch is ze altijd blijven hopen op een wonder, dat is helaas nooit gekomen.
Afgelopen zondag is Yvanka overleden.
Aanstaande vrijdagavond van 19:00 tot 19:30 is er gelegenheid om afscheid van haar te nemen in het uitvaartcentrum, Ballastweg 2 te Coevorden.
De uitvaart is zaterdag in besloten kring.
Eindelijk kan ik het met jullie delen! In mei bedacht ik me dat ik nog heel graag een keer mee wilde doen met een kür op muziek met Santor. Ik benaderde @stichtingngng of zij wat konden betekenen voor mij en ze gingen direct aan de slag.
Nog één keer samen dansen. Van kuur naar kür. We reden naar bijna 74% en een eerste prijs — de ongelooflijk mooie herinnering is het enige dat telt.
Genieten van het leven!
Doe dat nu, niet morgen, niet volgende week of volgend jaar pas. Want als later eerder komt dan ben je te laat.
Maak die zonsondergang rit, spreek spontaan met een vriendin af en lach tot je er buikpijn van hebt.
Van familie & vrienden
Herinneringen aan Yvanka
Een plek voor verhalen, kleine momenten en woorden die bij haar blijven.